کوبانی، کوبانی، آیا تو می مانی؟


کوبانی کوبانی. تا دیروز نمی دانستیم که تو خوردنی هستی یا پوشیدنی یا نام شهری کردنشین در کنار مرزهای ترکیه با زنانی بسا پر غیرت تر از مردانت. امروز اما همه می دانند و می شناسند ات. صدر خبرهای جهان شده ای کوبانی!

اما نه بدین خاطر که در حال سقوطی نه بدین خاطر که سیاست بمباران وسیع منطقه توسط آمریکای منجی بشریت و همپیالگی های اش به نتیجه نرسیده است. نه بدین خاطر که ژنرال آمریکایی گفته بود «چیز قابل توجهی برای بمباران نیست. (چرا که داعش همه جا هست و هیچ جانیست)».

بلکه به خاطر پری چهرگان ات که لباس های رزم پوشیده اند و اسلحه به دست گرفته اند تا برابر نیروهای سیاه و سفاک داعش بیایستند. عکس های به غایت ناشیانه گرفته شده که داد می زند به چه مقصودی گرفته شده اند. خرج پروپاگاندای غرب شوند تا غیرت ها داغ شوند و ملت ها به تداوم سیاست های مداخله جویانه و متوحشانه بمباران بی گناهان غیر نظامی و تخریب زیر ساختارهای چند ملیارد دلاری منطقه به اسم مبارزه با تروریسم راضی شوند. این منطقه باید تکه تکه شود. اسیر جنگهای خانمان سوز فرقه گرایانه شود تا هیچ نیروی مردمی دموکراتیکی سر بر نیاورد. این منطقه باید شخم زده شود تا مردمانش محتاج و وابسته بمانند.

براستی چه کسی می تواند این مه رویان جان به کف را در میان آن مالیخولیایی های گردن زن و گردنه زن تنها گذارد. اما افسوس وقتی که زنانی که چون مدل لباس هستند لباس رزم می پوشند یعنی مردانی در کار نیستند وقتی عکس می گیرند و صدر اخبار رسانه های غربی می شوند یعنی خرج مخفی کردن شکست ابرقدرتان شده اند. وقتی داعش همچنان پیش می رود و بمباران چیزی را عوض نمی کند و ارتش تعلیم دیده عراق با میلیون ها دلار مالیات مردم غرب و نفت ملت عراق هیچ غلطی نمی تواند بکند یعنی این داستان سر دراز دارد…. چه کوبانی سقوط کند چه نکند، چه داعش بماند یا نماند، این مصیبت خانمان سوز تا سالها بلکه دهه هایی میهمان خانه هامان خواهد بود. مگر توانستند از شر طالبان راحت شوند. کابل را به زور نگه داشته اند. همچنین بغداد را. ما فکر می کردیم مشکلشان فقط نفت است. ببرند بخورند نوش جانشان بگذارند زندگی مان را بکنیم. مشکلشان اما بیش از این هاست. این منطقه هرگز نباید خواب هیچ بهار سبزی را ببیند. مشکلشان این است. در ایران که کودتا کردند نه برای بازگشت نفت بود که نفت را می شد از بقیه چاپید. برای عبرت خلق کردن خلقی بود که آزادی و استقلال و صلح می خواست. حالا هم قصه همان است که بود.

عکس ‏احمد آل حسین‏
عکس ‏احمد آل حسین‏
Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s